Liczba odwiedzin


 

 

 

Rozmowa, to najpowszechniejszy, codzienny sposób wchodzenia w kontakt z innymi. Służy nie tylko wymianie informacji, ale też dzięki niej poznajemy się, wyrażamy swoje poglądy. Prowadząc rozmowę dowiadujemy się, co myśli ktoś inny, co czuje i co przeżył.

W etnologii rozmowa ma już inny wymiar: w naszej nauce traktujemy ją jako sposób poznania świata innego człowieka, który nosi on w sobie, czyli jest to dla nas metoda badawcza.

Z jednej strony więc, młodzież uczestnicząca w projekcie, wykorzystała do jego realizacji narzędzie znane im dobrze z życia i na co dzień, a z drugiej strony nasi młodzi współpracownicy mieli okazję uświadomić sobie, jak ważne więzi tworzą się, kiedy z kimś rozmawiamy o jego życiu i przeszłości. Wzbogacamy wtedy naszą pamięć i doświadczenia o opowieści innych i doznania, które nam przekazują. W rozmowie nikt nie jest bierny: jedni przyjmują, inni podarowują.
Rozmowa z drugim człowiekiem jest najlepszym krokiem do jego zrozumienia.

Młodzież takich rozmów przeprowadziła blisko dwadzieścia.
Jak napisali już po zakończonym projekcie:

„Porównując przeszłość i czasy współczesne stwierdzam, że nie chciałabym żyć w takiej Polsce, gdzie jedzenie było na kartki, nie można było wybierać ubrań w sklepach i słuchać różnorodnej muzyki. Poprzez rozmowy z rodzicami i dziadkami pogłębiłam więź między nami, poznałam ich odczucia i zdanie na interesujące mnie tematy. Dowiedziałam się wielu informacji na tematy, które dotychczas w domu nie były poruszane.” (Karolina)

„Udział w projekcie dał mi wiele nowej wiedzy. Dowiedziałam się dużo o przeszłości swojej gminy, o tym jak żyło się tutaj przed laty. Rodzice i babcia opowiedzieli mi o swoim dzieciństwie, o tym, co robili, czym się interesowali i o tym, co od tamtej pory się zmieniło. Dzięki temu zdałam sobie sprawę jak wiele możliwości mamy w dzisiejszych czasach.” (Ania S.)

„Dowiedziałam się więcej o okresie PRL-u, ale przede wszystkim tego, jak postrzegała go moja rodzina. Była to doskonała okazja do spotkań rodzinnych, podczas których poruszaliśmy tematy – jak dotąd - mi obce.” (Zuzanna)

Po raz pierwszy miałem okazję porozmawiać o minionych >>nieco mrocznych<< czasach w >>luźny sposób<<. Dowiedziałem się jak żyło się w czasach PRL-u.” (Michał)

„Udział w projekcie pozwolił mi również poznać Kleszczów jako miejscowość niczym niewyróżniającą się od pozostałych – przeciwnie niż dziś. […] Z moją rodziną zawsze miałam dobry kontakt, ale rozmowy o ich dzieciństwie, młodości sprawiły, że stali mi się oni jeszcze bardziej bliscy.” (Paulina)

„Teraz wszystkie ważniejsze momenty mojego życia staram się zapamiętywać, aby później w przyszłości móc tę wiedzę przekazać młodszemu pokoleniu. Mam nadzieję, że i oni będą wówczas zafascynowani moimi opowieściami podobnie jak ja słuchająca moich bliskich.” (Monika)

„Dzięki wywiadom z bliskimi dowiedziałam się dużo interesujących spraw oraz poznałam ciekawą przeszłość rozmówców”. (Kamila)

„Miałam okazję porozmawiać ze starszymi członkami mojej rodziny o ich młodzieńczym życiu. Dowiedziałam się wiele o czasach komunizmu oraz o życiu ludzi w tamtym okresie. […] Zrozumiałam więc niektóre ich nawyki, zwyczaje nabyte w minionych czasach.” (Ania K.)

„Nawiązałam kontakt z dziadkiem i ciocią; poznałam szczegóły z ich młodości oraz dowiedziałam się, jak żyło się w naszej gminie przed laty.” (Marta)



 

 

Zapraszamy do lektury wywiadów

 

Piotr Bujacz

Karolina Chojka

Anna Kołomak

Monika Krasoń

Marta Marcinkowska

Michał Mielczarek

Patrycja Rutkowska

Anna Szczęsna

Paulina Tulejska

Kamila Walasiak

Zuzia Walczak

Paulina Woch

 


Autorka zdjęcia (wykorzystanego w nagłówku strony): Kamila Walasiak